ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ವಾಣಿಜ್ಯ ಮಂಡಳಿಯ ಸಂಬಂಧ ಬಹುತೇಕ ಸೌಹಾರ್ದಯುತವಾಗಿದೆ. ಅನಿವಾರ್ಯ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತೆರಿಗೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮತ್ತು ಕೇಬಲ್ ಮತ್ತು ವಿಡಿಯೋ ಪೈರಸಿಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಷಯಗಳಾಗಿ ಸರ್ಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಬೀದಿಗಿಳಿದು ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಿದ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ನಿದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಹೊರತುವಡಿಸಿದಲ್ಲಿ ವಾಣಿಜ್ಯಮಂಡಳಿ ಪಕ್ಷಾತೀತವಾಗಿ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಧುರವಾದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ.

೧೯೮೭ಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಸಂಚಾರಿ ಚಿತ್ರಮಂದಿರಗಳು ೬ ತಿಂಗಳುಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇರಬಾರದೆಂಬ ಕಾನೂನನ್ನು ಒಂದೇ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿದ್ದ ಹೆಸರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಂಚಾರಿ ಚಿತ್ರಮಂದಿರಗಳೆಂದು ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಹೊತ್ತಿದ್ದ ನೂರಾರು ಚಿತ್ರಮಂದಿರಗಳನ್ನು ‘ಅರೆಖಾಯಂ ಚಿತ್ರಮಂದಿರಗಳು’ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರಿನಡಿ ನಿಂತಲ್ಲೇ ನೆಲೆನಿಲ್ಲುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಸರ್ಕಾರದ ಮನವೊಲಿಸಿದ ವಾಣಿಜ್ಯ ಮಂಡಳಿ ಅನಂತರ ಈ ಅರೆಖಾಯಂ ಚಿತ್ರಮಂದಿರಗಳನ್ನು ಖಾಯಂ ಚಿತ್ರಮಂದಿರಗಳನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲು ನೀಡಿದ್ದ ಗಡುವನ್ನು ಕಾಲದಿಂದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಮುಂದೂಡು ವಲ್ಲಿಯೂ ಯಶಸ್ವಿಯಾಯಿತು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಈ ಅರೆಖಾಯಂ ಚಿತ್ರಮಂದಿರಗಳ ಮಾಲಿಕರಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮಯಾವಕಾಶ ದೊರೆತು ಈ ಚಿತ್ರಮಂದಿರಗಳು ಇಂದು ಸುಸಜ್ಜಿತ ಚಿತ್ರಮಂದಿರಗಳಾಗುವಲ್ಲಿ ಸಫಲವಾಗಿದೆ.

೧೯೯೦ರಲ್ಲಿ ನಾಯಿಕೊಡೆಗಳಂತೆ ತಲೆಯೆತ್ತಿದ ವಿಡಿಯೋ ಪಾಲ್ರ೯ಗಳು ಮತ್ತು ಕೇಬಲ್ ಚಾನಲ್‌ಗಳಿಂದ ಚಿತ್ರಮಂದಿರಗಳ ಗಳಿಕೆ ದಿಡೀರ್ ಕುಸಿತಗೊಂಡಾಗ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸಿದ ವಾಣಿಜ್ಯ ಮಂಡಳಿ ಸರ್ಕಾರ ವಿಡಿಯೋ ಚಿತ್ರಮಂದಿರ ಮತ್ತು ಕೇಬಲ್ ಟಿವಿಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕಾನೂನು ರೂಪಿಸಿ ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ತೆರಿಗೆ ಹಾಕಲಾಯಿತು. ಇದರಿಂದ ಸರ್ಕಾರದ ಬೊಕ್ಕಸಕ್ಕೆ ಬಾರದೆ ಸೋರಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ತೆರಿಗೆ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲುವಂತಾಯಿತು. ಆದರೂ ವಿಡಿಯೋ ಚಿತ್ರಮಂದಿರಗಳು ಮತ್ತು ಕೇಬಲ್ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಅನಧಿಕೃತವಾಗಿ ಚಿತ್ರಪ್ರದರ್ಶನ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದು ವಾಣಿಜ್ಯಮಂಡಳಿ, ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ವಿಡಿಯೋ ಚಿತ್ರಗಳಿಗಾಗಿಯೇ ಚಿತ್ರಗಳು ತಯಾರಾಗುತ್ತಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಈ ಚಿತ್ರಮಂದಿರಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಬೇಕೆಂದು ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನಿಟ್ಟಿದ್ದು ಸರ್ಕಾರ ಇದನ್ನು ಸಹ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿ ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಿದೆ.

೯೦ರ ದಶಕದ ನಂತರ ಹೆಚ್ಚಿದ ಖಾಸಗಿ ಚಾನಲ್‌ಗಳ ಭರಾಟೆಯಲ್ಲಿ, ಚಿತ್ರಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಬರುವ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಸಂಖ್ಯೆ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಕುಸಿದಾಗ ಪ್ರದರ್ಶಕರಿಗೆ ಉತ್ತೇಜನ ನೀಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ಪ್ರತಿ ಟಿಕೆಟ್ ಮೇಲೆ ಸೇವಾಶುಲ್ಕವನ್ನು ನೀಡಲು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ವಿನಂತಿಸಿತು. ಈ ಸೇವಾಶುಲ್ಕವನ್ನು ತದನಂತರ ರೂ. ೨/- ಮತ್ತು ೧/- ರೂಗೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ತೀವ್ರತರವಾದ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಮಂಡಳಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಸವಾಲಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದವು. ಹಲವಾರು ತಿಂಗಳುಗಳ ಸತತ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಅಂದಿನ ಆಡಳಿತಮಂಡಳಿಯ ಸದಸ್ಯರು ಮತ್ತು ಚಿತ್ರೋದ್ಯಮದ ಹಿರಿಯರು ಕೊನೆಗೂ ಮೂರು ವಲಯಗಳ ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಒಂದುಗೂಡಿಸಿ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ಲಾಂಛನವನ್ನು ಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದೆ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದಾಗ ಈ ಸೇವಾಶುಲ್ಕವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಕರು ಪಡೆಯಲು ಸರ್ಕಾರ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿತು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದ ನಾವೆಯಂತಿದ್ದ ಅನೇಕ ಚಿತ್ರಮಂದಿರಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ದಿನ ಸುಲಲಿತವಾಗಿ ತೇಲುವಂತಾಯಿತು.

ಕನ್ನಡ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಘನ ಸರ್ಕಾರ ಸಹಾಯಧನ ನೀಡಲಾರಂಭಿಸಿದ ಕಾಲದಿಂದ ಚಿತ್ರಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆಲ್ಲಾ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಸಹಾಯಧನವನ್ನು ದೊರಕಿಸಿಕೊಡುವಲ್ಲಿ ವಾಣಿಜ್ಯ ಮಂಡಳಿ ಅತಿಹೆಚ್ಚು ಬಾರಿ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸಹಾಯ ಹಸ್ತ ಚಾಚಿದೆ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮತೆ ಇತ್ತೀಚಿನವರೆಗೂ ಕೇವಲ ೩೦ ಉತ್ತಮ ಅಭಿರುಚಿಯ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಹಾಯಧನವನ್ನು ಈ ವರ್ಷದಿಂದ ೫೦ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆಯಲ್ಲದೆ, ೨ ಮಕ್ಕಳ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮವನ್ನು, ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುವ, ಐತಿಹಾಸಿಕ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ತಲಾ ಒಂದು ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾಗಿ ರೂ. ೧೫ ಲಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವುದಾಗಿ ಸರ್ಕಾರ ಘೋಷಿಸಿದೆ.

ಸರ್ಕಾರ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ರೂ. ೫೦/-ರ ಮನರಂಜನಾ ತೆರಿಗೆ ವಿನಾಯಿತಿಯ ಬದಲು ಶೇ. ೧೦೦ ವಿನಾಯಿತಿ ನೀಡಿತಲ್ಲದೆ ೨೦೦೮ರವರೆಗೂ ಸ್ವಮೇಕ್ ಚಿತ್ರಗಳಿಗಷ್ಟೇ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ವಿನಾಯತಿ ೨೦೦೯ರ ವಾರ್ಷಿಕ ವರ್ಷದಿಂದ ರಿಮೇಕ್ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು. ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಈ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನು ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ದೊರಕಿಸಿಕೊಡುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತ ವಾಣಿಜ್ಯಮಂಡಳಿಯ ಪಾತ್ರ ಉಲ್ಲೇಖನೀಯ.